Opinie ekspertów z dziedziny projektowania na temat wybranych prac prezentowanych na wystawie "NAJLEPSZE DYPLOMY PROJEKTOWE" 2004/2005.

Agnieszka Grzegorczyk - grzegorczyk_a@o2.pl
Projekt oświetlenia - dyplom magisterski, Wydział Form Przemysłowych ASP w Krakowie
promotor - Piotr Bożyk
 
Projekt, zgodnie z regulaminem studiów krakowskiej ASP, został uznany za dyplomowy po uhonorowaniu go II nagrodą na międzynarodowym konkursie Koizumi [patrz 2+3D, nr 17]. Tematem konkursu, więc i projektowanego systemu lamp, było oświetlenie w czasach globalizacji. Słowo globalizacja wypowiada się ostatnio na wiele sposobów. Antyglobaliści, alterglobaliści pojawiają się co jakiś czas w dziennikach telewizyjnych. Z tym większym zainteresowaniem przyjrzałem się rozwiązaniu zaproponowanemu przez obecną Panią Magister. Forma to oczywiście pierwsza wartość. Odbiega od standardów wykorzystania świetlówek. Zgadzam się z uwagami przewodniczącego komisji konkursowej, Kenjiego Ekuana, o pewnej perfekcji w jej kształtowaniu. Podobnie jak on, uważam że w swej zagmatwanej prostocie lampa ta (bo tak pozwolę sobie nazwać projekt) jest po prostu trendy. Projekt umożliwia zmianę kształtu i rozbudowywanie go stosownie do indywidualnych wymagań użytkownika, do jego widzimisię. Czy nie jest jednak tak, że nawet najnowszy kształt i forma w masowej produkcji staje się globalną normą? Kolejną wartością jest zastosowana technologia świetlówek TL5. Jest to źródło dość energooszczędne (są oczywiście jeszcze oszczędniejsze) a jego dodatkowe zalety, jak brak migotania przy włączaniu, czy wyeliminowanie "efektu stroboskopowego" i brzęczenia tradycyjnych świetlówek, powodują, że można mówić o dwóch drogach myślowych autorki - proekologicznej i ergonomicznej, o właściwym dobraniu technologii do ludzkiej potrzeby komfortu, a co za tym idzie - o przemyślanym wyborze. Tomasz Budzyń
 
Bartłomiej Matuszek - lann@interia.pl
Stanowisko pracy ucznia w wieku 10-18 lat - dyplom magisterski, Wydział Form Przemysłowych ASP w Krakowie
promotor - Stanisław Półtorak
 
Polskie szkoły borykają się z tyloma kłopotami, że kwestia niedopasowania ławek do wzrostu uczniów może wydać się śmieszna. Dopóki nie spojrzymy na szkoły jak na producentów kalek. Samo postawienie zadania wprowadzenia dwóch wielkości ławek dla uczniów w wieku 10 - 18 lat jest ambitne i zasługuje na uznanie, zwłaszcza że to problem raczej społecznych niż rynkowy.
Prezentowany projekt eliminuje potrzebę korzystania pomysłu Ministra Edukacji, żeby w każdej klasie umieścić przymiar do mierzenia uczniów i sadzać ich później w odpowiednich ławkach (serio, jest taki pomysł). Już widzę zamieszanie i swary związane z wdrażaniem takiej procedury. Argument, że szkół nie stać na drogie ławki wydaje się absurdalny, zważywszy na koszty długotrwałego leczenia wad postawy.
Temat został rozpracowany bardzo metodycznie - widać, że katedra kultywująca wartości ergonomiczne odcisnęła wyraźne piętno na projektowej osobowości autora. Ławki są jednoosobowe, z blatami o regulowanej wysokości. Każdy uczeń może więc dopasować rozmiar ławki i krzesła do swoich potrzeb. Spośród wielu tegorocznych prac dyplomowych, które miałem przyjemność oglądać, ta sprawia wrażenie dogłębnego i konsekwentnego rozwiązania problemu. Propozycja nie pomija nawet drobnych detali funkcjonalnych i konstrukcyjnych mebla.
Autor biegle posługuje się programami do prezentacji 3D, co jest jednym z podstawowych atutów w komunikacji projektanta z klientem. Andrzej Śmiałek