Podłoga z kamienia - poradnik, cz. I
Kamień nie cieszy się szaloną popularnością w polskich domach. Uznawany za materiał bardzo drogi, zimny, surowy, nieprzyjemnie twardy, paradoksalnie potrafi wnieść bogactwo kolorów oraz południowy klimat do każdego wnętrza.
W obrębie tej samej skały wyszukać można różnorodne struktury oraz barwy. Ponadto to materiał naturalny, który wraz z upływem czasu szlachetnieje a pomieszczeniu przydaje powagi i elegancji.
Płyty kamienia wyrabia się z bloków niezwietrzałej skały, które się ociosuje,
szlifuje
poleruje
Płyty te zwykle mają kształt kwadratu lub prostokąta ale zdarzają się także wielokątne.
Ich grubość mieści się w przedziale 10-40 mm, a uzyskiwana powierzchnia jest:
surowa łamana
cięta
szlifowana
polerowana.
Największą i najbardziej interesującą gamę kolorystyczną można odnaleźć w różnych gatunkach marmuru, w szczególności wydobywanego ze złóż znajdujących się w górskich rejonach Europy oraz Azji czy Afryce.
Marmur wymaga systematycznej impregnacji. W trakcie użytkowania matowieje, łatwo ulega zarysowaniem i zadrapaniom, stąd nie poleca się go do wnętrz o dużym natężeniu ruchu.
Najtwardsze z kamieni to granity. Są odporne na zarysowania i zaplamienia a także nie wymagają impregnacji. Granit jest szczególnie lubiany, gdyż jego utrzymanie w czystości nie wymaga stosowania specjalnych środków - jest odporny na większość substancji czyszczących a nawet żrących środków chemicznych.
Kamień najbardziej delikatny i stonowany to wapień i piaskowiec.
To jednak miękkie i nasiąkliwe materiały, które zdecydowanie nie nadają się do wnętrz typu łazienka czy kuchnia.
Łatwo ulegają zaplamieniem, które potem ciężko wywabić. Piaskowiec z czasem szarzeje, stąd jego wierzchnia warstwę odnawia się przy pomocy piaskowania







